Landloper van de angst. Vogel voor de pijn.
NL
In zijn nieuwe voorstelling onderzoekt Ebe de verslaving en onlosmakelijk daaraan verbonden, de rouw. Hij werkte samen met OpStap, een Gentse organisatie die een veilige haven biedt aan mensen met een middelenverslaving. De verhalen, gedachten, angsten, dromen en wensen die daar met hem werden gedeeld, samen met zijn eigen ervaringen binnen zijn familiesysteem vormen de basis van zijn nieuwe theatertekst.
Twee acteurs en twee muzikanten nemen ons mee in een wereld waar het lijf spreekt, de muziek zindert en hijgt, de taal de ruimte vult. We worden binnengelaten in de gedachtenwereld van twee jongvolwassenen die in de schaduw van de verslaving vat proberen te krijgen op hun rol in het verhaal.
ik staar naar de kapot gereden duif tussen de sporen
Een trein scheurt mij uit mijn gedachten
Iemand stapt uit
kijkt mij verbaasd aan als ik
‘Het spijt me’
fluister
Het spijt me
ENG
In his new performance, Ebe explores addiction and, inextricably linked to it, grief. He collaborated with OpStap, a Ghent-based organization that offers a safe haven to people struggling with substance abuse. The stories, thoughts, fears, dreams, and wishes shared with him there, combined with his own experiences within his family system, form the basis of his new theatrical text.
Two actors and two musicians take us into a world where the body speaks, the music shimmers and gasps, and words fill the space. We are let into the inner world of two young adults who, in the shadow of addiction, are trying to come to terms with their role in the story.
I stare at the broken bird between the tracks
A train rips me out of my thoughts
Someone gets off
looks at me in surprise when I whisper
‘I’m sorry’
I’m sorry