It is what it is
NL
Wat doe je met jezelf in een wereld die ons steeds meer ontzegt?
Gevangen tussen het absurde en de tastbare werkelijkheid staat een vrouw in pak op het punt een voorstelling te geven. It is what it is is tegelijk een reflectie op de plek van het individu binnen de maatschappij, een speelruimte voor taal, en een kreet die zowel uit het hart als uit het lichaam komt.
Als een dictatuur maar één taal spreekt, eert deze monoloog juist de manier waarop woorden zich met elkaar vermengen hoe ze blootleggen, beschermen, ontregelen en poëzie worden. Het stuk viert de beweging, de urgentie om te dansen, en de onbedwingbare behoefte om te spreken. In een ritmische, fysieke en bijna rauwe performance verkent het themas censuur en vrijheid.
Moet ik beleefd blijven, of mag ik het allemaal laten ontsporen?
Eens de woorden zijn uitgesproken, eens de daden zijn gesteld, is er geen weg meer terug.
Het is wat het is.
ENG
"What can one do with oneself in a world that increasingly denies us?
Caught between absurdity and tangible reality, a woman in a suit is about to present a show. "It is what it is" is at once a reflection on the individual’s place in society, a playground for language, and a cry from both the heart and the body.”
If dictatorship speaks only one language, this monologue honors the way words intertwine, how they expose, defend, disturb, and poetize. It celebrates movement, the urgency to dance, and the irrepressible need to speak. Through a rhythmic and visceral performance, the piece explores themes of censorship and freedom.
Should I stay polite, or should I let it fall apart ?
Once things are said, once things are done, there is no turning back.
It is what it is.