À force d’être à deux
NL
“À force d’être à deux” is een dans- en muziekvoorstelling rond twee individuen die elkaar toevallig ontmoeten in een imaginaire speelplaats. Gedreven door een intuïtieve affiniteit gaan ze samen op een speelse verkenningstocht van hun pas ontstane verbinding. Het werk haalt inspiratie uit kinderspelen zoals hinkelen, tekenen met krijt op asfalt en “Vader Jacob”, en creëert een intieme 360-gradenomgeving waarin het publiek zich dicht bij de performers bevindt, terwijl het tegelijkertijd vrij blijft om zich door de ruimte te bewegen en een actief onderdeel te worden van de zich ontvouwende dramaturgie van de voorstelling. De bewegingstaal is geworteld in Street- en Clubdansstijlen, in het bijzonder body percussion, Locking, Waacking en Popping.
ENG
“À force d’être à deux” is a dance and music performance centered around two individuals, who casually meet in an imaginary playground space and, guided by a gut-felt affinity, embark on a playful exploration of their newly formed connection. The work draws inspiration from childhood games such as hopscotch, drawing with chalk on asphalt, and “Vader Jacob”, creating an intimate 360-degree environment in which the audience is positioned in close proximity, while still remaining free to move around and become an active part of the unfolding dramaturgy of the piece. The movement language is rooted in Street & Club dance styles, particularly body percussion, Locking, Waacking and Popping.
Makers, dancers: Claudia Quaglia, Danys Vanderhaeghen
Music: Max Sergeant (drum), Hudson Knott (bassist), Noah Hilhorst (sound technique)