Ruben van den Aardeweg

Ruben Van den Aardweg is theatermaker, schrijver en performer.

Hij studeerde Docent Theater aan ArtEZ University of the Arts in Arnhem en vervolgde zijn traject aan het RITCS in Brussel, waar hij zich specialiseerde in Theatre Directing & Writing. Van woonkamerconcerten in Molenbeek als moderne troubadour tot intieme performances in theaters en bibliotheken: zijn werk begint bijna altijd bij het kind in ons. Het kind dat kijkt, zoekt, struikelt, soms stilvalt, en toch wil blijven proberen.

Als maker beweegt hij tussen schrijven, spelen en regisseren. Hij ontwikkelt een vorm van theater die ontstaat in het niet-weten, in het aftasten van het breekbare, het pellen van wat zich verschuilt. Zijn personages staan vaak op een kantelpunt: mensen die hun stem lijken te verliezen en toch, tegen beter weten in, opnieuw willen beginnen. Zijn werk onderzoekt hoe herinnering, trauma, verlangen en humor in één lichaam samenkomen, en hoe je vanuit daar weer naar buiten kunt bewegen. Hoe je vanuit een rijke binnenwereld opnieuw verbinding zoekt met anderen, met de straat, met het bos, met de stad, met een wereld die telkens weer opnieuw geboren kan worden.

Ruben werkt met jongeren in Brussel en bouwt ondertussen aan een solo die dichter op de huid zit. Niet langer het grote gebaar, maar dat ene moment waarop de verbinding breekt en iemand probeert te achterhalen waar zijn lichaam eindigt en de wereld weer begint. Het wordt een werk dat luistert naar schokjes en schaduwen, naar het moment waarop iemand bijna verdwijnt en toch weer verschijnt. Een onderzoek naar de kleine revoltes waarmee je “ik besta” opnieuw laat klinken. Een gefluisterde zin, een dans met gesloten ogen en een vraag die hardop gesteld wordt.

ENG

Ruben Van den Aardweg is a theatre maker, writer and performer.

He studied Theatre Education at ArtEZ University of the Arts in Arnhem and continued his training at RITCS in Brussels, where he specialised in Theatre Directing & Writing.

From living-room concerts in Molenbeek as a modern troubadour to intimate performances in theatres and libraries, his work almost always begins with the child in us, the child who looks, searches, stumbles, sometimes comes to a halt, and yet still wants to keep trying.

As a maker, he moves between writing, performing and directing. He develops a form of theatre that arises from not-knowing, from feeling one’s way through fragility, from peeling back what hides beneath the surface. His characters often stand at a tipping point: people who seem to lose their voice and yet, against all odds, want to begin again. His work explores how memory, trauma, desire and humour come together in a single body, and how, from there, one can move outward again, how, from a rich inner world, one can seek connection once more with others, with the street, with the forest, with the city, with a world that can be born anew, again and again.

Ruben works with young people in Brussels and is currently developing a solo that sits closer to the skin. No longer the grand gesture, but that one moment in which connection breaks and someone tries to find out where their body ends and the world begins again. It will be a work that listens to small shocks and shadows, to the moment when someone almost disappears and yet reappears. An exploration of the small revolutions through which “I exist” can be made to sound again: a whispered sentence, a dance with closed eyes, and a question spoken out loud.