Platform In De Maak
PLAY/BOY!
NL
PLAY/BOY! is een solo waarin een vrouw voor zichzelf performt en de blik naar binnen keert om haar mechanismen bloot te leggen. Wat betekent het om gezien te worden? Ontstaat verlangen in het lichaam zelf, of in de verbeelding van een ander?
In een omgekeerd voyeurisme plooit de blik terug in het vlees. Kijken wordt lichamelijk. De centrale figuur beweegt zich door vertrouwde vrouwelijke beelden, reeds beschreven huiden en lang gerepeteerde poses. Niet om ze af te werpen, maar om te onderzoeken of de verbeelding erin kan binnendringen en ze van binnenuit kan ontregelen, doorheen lagen van dromen en herinneringen, zodat wat vast lijkt te liggen opnieuw beweeglijk wordt, zoals het altijd al was.
De performance claimt zonder verontschuldiging een aanwezigheid waarin tegenstrijdigheid, plezier, schaamte en handelingsvermogen naast elkaar kunnen bestaan. Een lichaam dat weigert te verdwijnen in de daad van het bekeken worden. Kan je ontsnappen aan een beeld terwijl je erin leeft, of moet je het een nieuwe stem geven?
De stem wordt een tweede lichaam. Met adem en klank rekt en vervormt ze de beelden die ze bewoont. Ze
ENG
PLAY/BOY! is a solo in which a woman performs for herself, turning the gaze inward to expose its mechanics. What does it mean to be seen? Is desire born within the body itself, or in the imagination of another?
In an act of reversed voyeurism, the gaze folds back into flesh. Seeing becomes physical. The central figure moves through familiar feminine images, skins already written, poses long rehearsed. Not to shed them, but to explore whether imagination can enter and unsettle them from within, moving through layers of dreams and memories, so that what appears fixed becomes fluid again, as it always has been.
The performance insists on a presence without apology, making space for contradiction, pleasure, shame, and agency to coexist. A body that refuses to disappear in the act of being looked at. Can one escape an image while living inside it, or must it be given a new voice?
Dramaturgie: Luna Luz Sanchez
Performance coaching: Bjorn Floréal
Kostuum: Long Tran Thang & Em Maes
Lichtontwerp: Erro Rasker
Geluidsontwerp: Jip Justine Arickx
Technische steun: Arno Knapen
Co-productie & steun: Platform in de Maak, RADAR Mechelen, LOODS Antwerpen, Het Oud Badhuis Antwerpen, METARAGE, Merksemdok, Ultima Vez, Opek & STUK
Speciale dank aan Simon Van Schuylenbergh
Dramaturgy: Luna Luz Sanchez
Performance coaching: Bjorn Floréal
Costume: Long Tran Thang & Em Maes
Light design: Erro Rasker
Sound design: Jip Justine Arickx
Technical support: Arno Knapen
Co-production & support: Platform in de Maak, RADAR Mechelen, LOODS Antwerpen, Het Oude Badhuis Antwerpen, METARAGE, Merksemdok, Ultima Vez, Opek & STUK
Special thanks to Simon Van Schuylenbergh
Accessibility/Toegankelijkheid
18+
Open ruimte met zitmogelijkheden
Harde/verstorende geluiden, naaktheid, afbeeldingen van geweld, zelfmoord, pornografie en inwendige lichaamsfuncties
Assistentiehonden zijn welkom
Toegankelijk voor rolstoelgebruikers
Deze voorstelling bevat directe interactie met publiek
Deelname is vrijwillig en je mag op elk moment weigeren of een stap terug doen
Als je liever niet wordt aangesproken of benaderd, laat dit dan vóór het begin van de voorstelling aan een van onze medewerkers weten
18+
Open space with seating possibilities
Loud/disturbing noises, nudity, depictions of violence, suicide, pornography and internal bodily functions
Guide dogs welcome
Wheelchair access
This performance includes direct interaction with audience members
Participation is voluntary, and you are welcome to decline or step back at any time
If you prefer not to be approached, please let a member of our team know before the show begins